Afscheidsfotograaf Servaas

Waarom ik afscheidsfotograaf ben (geworden)?

Zeer regelmatig krijg ik ontwijkende reacties wanneer ik vertel dat ik afscheidsfotograaf ben. Foto’s van een crematie of een begrafenis: ‘dat fotografeer je toch niet?’.

Sinds 2014 heb ik meer dan 200 huwelijken mogen fotograferen en ook zeer regelmatig verschillende groepen mensen: gezinnen, bedrijfsfeesten en groepen vrienden.
Op deze pagina lees je waarom ik beschikbaar ben als afscheidsfotograaf en hoe ik hiermee in aanraking ben gekomen.

Mei 2019: een bijzondere vriendinnenshoot

In mei 2019 kreeg ik het verzoek om een groep van 9 vriendinnen van in de dertig te fotograferen. Op het eerste gezicht was dit een ‘normale’ opdracht. Maar al snel werd me duidelijk dat dit helemaal niet zo ‘normaal’ was.
Het maken van een foto met alle vriendinnen stond namelijk op de ‘bucket list‘ van één van hen omdat ze niet meer lang te leven zou hebben. In dit verhaal noem ik haar Marije.

De dag van de fotoshoot kreeg ik een berichtje dat Marije een slechte nacht had gehad maar dat de fotoshoot toch door zou gaan. We hadden een fotoshoot van een uur ingepland maar na 15 minuten ging het niet meer… Marije kon het lichamelijk niet meer aan en stortte letterlijk in.
Maar… we hadden een geweldige serie foto’s waar iedereen op straalde!

Enkele dagen na deze fotoshoot heb ik de moeder van Marije gevraagd of ze wellicht ook foto’s zouden willen wanneer het een minder prettig moment zou zijn, oftewel van het afscheid.
Hier heeft de moeder het uitgebreid met Marije, haar zussen en haar vader over gehad en ze heeft zelf de keuze gemaakt dat ik foto’s mocht maken van haar crematie ‘Laat Servaas maar foto’s maken van mijn uitvaart want jullie maken anders toch allemaal lelijke foto’s met jullie telefoon‘.

Afscheidsfotograaf

‘Laat Servaas maar foto’s maken van mijn uitvaart want jullie maken anders toch allemaal lelijke foto’s met jullie telefoon.’

Twee maanden later kreeg ik een berichtje dat Marije was overleden

Op 30 juni, nog geen twee maanden later, kreeg ik ’s ochtends vroeg een berichtje dat Marije was overleden en het verzoek of ik naar het Hospice wilde komen om te fotograferen.
Daar aangekomen waren de moeder en zussen aanwezig. De moeder keek me met een zachte blik aan een zei: ‘het is voor jou de eerste keer toch? Volg je gevoel maar, dan komt het goed’.
Ik condoleerde haar en de zussen en stelde me kort voor aan de aanwezige personeelsleden. Vervolgens pakte mijn camera en begon foto’s te maken. Foto’s van de neefjes die aan het spelen waren, foto’s van de aanwezigen en foto’s in de kamer waar Marije lag. Hoewel ik het wel heel spannend vond was ik rustig. Ik wilde dit goed doen! Met respect. Niet alleen voor Marije, maar ook voor haar ouders, zussen en neefjes.

Afscheidsfotograaf

Ik maakte overzichtsfoto’s maar ook foto’s van alle details. Het viel me tussendoor op dat de vriendinnenfoto die ik twee maanden eerder had gemaakt ingelijst op het kastje naast haar bed stond.
Het moment dat ze werd uitgedragen legde ik vast. En hoe ze in het rouwcentrum liefdevol werd verzorgd door haar zussen en moeder. Er hing een hele mooie rust in de ruimte. Ik hield wat afstand maar bleef fotograferen.

Drie dagen later was ik er weer. Ditmaal om de Condoleance vast te leggen. Met mijn foto’s heb ik de nabestaanden kunnen laten zien hoeveel mensen er buiten aan het wachten waren.

Ook de dag van het afscheid zelf heb ik gefotografeerd: ’s ochtends bij de familie thuis en tijdens de bijeenkomst in de hal ven het crematorium. Zelfs bij het laatste afscheid bij de oven heb ik voor hen mogen fotograferen.

Afscheidsfotograaf

Toen ik thuiskwam had ik wel even tijd nodig om bij te komen. Ik vond het erg intensief maar het voelde goed.

We hebben je helemaal niet opgemerkt gedurende deze dagen

Dierbare herinneringen

Ruim twee weken na de uitvaart ben ik langsgegaan bij de ouders en zussen. Ik was benieuwd naar hun ervaring en wilde ze bedanken dat ik dit heb mogen meemaken. Van een selectie van de foto’s had ik al een online dia-show gemaakt en gedeeld met de familie (afgeschermd met een wachtwoord).
In dit gesprek werd me duidelijk dat het de familie helemaal niet was opgevallen dat ik er al die tijd bij was. Ik was opgegaan in de omgeving en ze hebben mij eigenlijk niet gezien of bewust meegemaakt. Zelfs niet toen ze Marije haar haar aan het borstelen waren en haar nagellak aan het bijwerken waren.
Ze waren enorm blij met de foto’s en hebben mij uitvoerig bedankt hiervoor.

Afscheidsfotograaf Servaas
Afscheidsfotograaf Servaas Raedts

Afscheidsfotograaf Servaas: ‘Ik wil meer mensen een blijvende herinnering geven’

Na deze ervaring wist ik het: ik wil meer mensen een blijvende herinnering geven. Vandaar dat ik de keuze heb gemaakt me verder te verdiepen in afscheidsfotografie.

Om mijn afscheidsfotografie verder te verbeteren en te optimaliseren heb ik contact gelegd met verschillende uitvaartverzorgers en heb ik me in 2019 aangemeld voor de opleiding tot Bekwaam Afscheidsfotograaf waar ik in januari 2020 ook mee ben gestart.
Ik verwacht dat deze opleiding me nóg een stapje verder gaat brengen.